maandag 17 maart 2014

Mama



Ik voel een frons op mijn gezicht. Ik voel me moe en chagrijnig. Joshua ligt eindelijk alleen in bed te slapen.We hebben samen er twee uur over gedaan, voordat hij in dromenland terecht kon komen.

Het moederschap valt me af en toe zwaar. Ik geef dit niet zo graag toe. Ik hou niet van klagen.
Een teken van zwakte of negativiteit laat ik niet graag zien. Maar ook dat mag er zijn.

Moederschap is niet altijd makkelijk, leuk of gezellig. Het is ook mijn schouders eronder zetten en met volle moed doorgaan. En soms is die volle moed er niet. Dan ga ik met vermoeidheid verder als Pascal op dat moment het niet van mij over kan nemen.

De afgelopen dagen denk ik vaak aan mijn moeder.
Nu voel ik pas wat zij allemaal voor mij heeft gedaan.
Is dat vanzelfsprekend? Ik vind van niet.

Lieve Mama, ik ben je eeuwig dankbaar.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen