zondag 20 mei 2012

Ik droom

De afgelopen maanden ben ik op ontdekkingsreis naar mijn essentie op aarde. Wat kom ik hier op aarde doen? En wat heb ik nodig? Naar aanleiding van deze vragen ben ik begonnen met het schrijven van mijn gebruiksaanwijzing. Een gebruiksaanwijzing die met de tijd verandert, omdat mijn behoeftes nu eenmaal veranderen.

Ik schrijf mijn gebruiksaanwijzing uit om mijn gedachten, gevoelens en behoeftes op een rij te zetten. Ik wil leven vanuit mijn essentie en alle onnodige ruis weglaten.
Met ruis bedoel ik mijn gewoontes en gedragingen die ik niet meer nodig heb om mijzelf gelukkig te laten voelen. Bijvoorbeeld het aanschaffen van kleding die ik eigenlijk al in mijn garderobe heb: hoeveel verschillende jassen en jurken wil ik nog meer hebben? Wanneer is genoeg genoeg?

Het tikken van deze woorden geeft mij een gevoel van vrijheid en helderheid. Ik herlees mijn woorden en krijg daardoor een overzicht van mijn gedachten tijdens mijn ontdekkingsproces. Ik voel een sterke behoefte om mijn eigen essentie uit te drukken. In woorden en daden.

Op dit moment zit ik achter de computer deze woorden te tikken. In een koophuis, net getrouwd en in het bezit van een parttimebaan. Het lijkt op een huisje-boompje-beestje-droom die werkelijkheid is geworden. En daar bedoel ik niets negatiefs mee, maar de afgelopen dagen loop ik rond met een rusteloos gevoel: “Is dit alles? Is dit waarvoor ik leef?”

Begrijp me niet verkeerd: ik voel mij op dit moment als een dankbare geluksvogel. Een geluksvogel die zoekt naar datgene wat haar drijft om op deze aarde te leven. Want als ik met een open blik naar mijn verleden en heden kijk, wil ik eerlijk zeggen dat ik niet alleen wil leven voor een huisje-boompje-beestje-droom: een liefdevolle mens zijn en daarnaast 'braaf' alle rekeningen betalen. Er bestaan toch nog andere dromen?

Ik ben mij ervan bewust dat een huisje-boompje-beestje-droom niet altijd op onze pad komt aanwaaien. Voor mijzelf had ik deze droom niet meer verwacht. Na diverse valpartijen had ik mijn droom losgelaten en ben er sinds oktober 2011 met geluk tegengekomen. Ik ervaar het nu als een bijzondere bonus, maar niet als datgene waar mijn persoonlijk geluk geheel van afhankelijk is.

De steekwoorden diversiteit, inclusie en samenwerking komen regelmatig terug in mijn leven. Via ontmoetingen en gedachten. Ik voel een sterke drijfveer om deze steekwoorden tot uiting te brengen. Het tikken van deze woorden maakt mij bewust van een andere droom: mijn bijdrage leveren aan de menselijke kracht van diversiteit en inclusie via samenwerking.

Mijn droom van diversiteit, inclusie en samenwerking is nog niet helder. Ik ben onderweg om mijn droom verder te concretiseren. Mijn eerste stappen voor deze droom zijn gezet: mijn blogs en mijn verbinding met Pameijer.

Ik eindig deze blog met de onderstaande video. 'In the Picture' is een verwijzing naar de expositie van Unesco ''Immaterieel erfgoed in the picture”.

“We, UNESCO, believe that through heritage we can understand the world better.”



Inspiratie: Do One Thing For Diversity And Inclusion

woensdag 2 mei 2012

Geraakt door Farida



Mijn online ontmoeting met Farida heeft geleid tot bovenstaande creatie. Haar woorden die mij geraakt hebben, heb ik gebruikt om een verhaal te vertellen. Mijn interpretatie van Farida's verhaal in telegram.

Lieve Thanh-Tam,

Ik zal wat erop los schrijven en kijk maar hoe je het wil gebruiken dan..

Lieve Farida,

Ik zal wat erop los lezen en kijk maar hoe je het wil ervaren dan..