zaterdag 7 januari 2012

Ruimte geven voor opkrabbelen

Butterfly


Met dankbaarheid kijk ik terug naar de voorgaande jaren. Het jaar van 2011 was een jaar van opstaan en mijzelf laten zien. Dankzij de steun van vrienden, familie, psycholoog en coach heb ik de ruimte gekregen om op eigen wijze en op eigen tempo op te krabbelen.

De woorden ‘iedereen is uniek’ lees en hoor ik regelmatig, maar in hoeverre dragen we dit met zijn allen uit?
Ik geloof dat iedereen uniek is: op onze eigen tempo en op onze eigen wijze krabbelen we op. Met het oog op de huidige maatschappij en de bezuinigingen vraag ik mij af of we allemaal de ruimte krijgen om dat te kunnen doen.

Dankzij Linus’ woorden in ‘Een betere wereld?’ verlang ik niet meer naar een ‘perfecte wereld’, maar naar een omgeving waar we samen ruimte geven voor opkrabbelen, compassie en begrip. Met andere woorden ruimte voor menselijkheid.

Met vallen en opstaan geef ik spelenderwijs ruimte aan menselijkheid. Ik doe dit via mijn contact met mensen: online en offline. Ik draag ‘Iedereen is uniek’ uit door o.a. mijn veronderstellingen los te laten en mijn Niets-is-vanzelfsprekend-bril op te zetten.

Daarnaast stel ik in mijn leven niet het geld, maar de Mens centraal. Ik draag dit uit door o.a. naast mijn baan vrijwilligerswerk te blijven doen.

Door de komst van de huidige bezuinigingen ben ik op zoek naar creatieve oplossingen: hoe kunnen we samen onze menselijkheid weer centraal stellen? Via o.a. Pameijer en de IN-beweging zoek ik graag gelijkgestemden op voor een daadkrachtige samenwerking t.b.v. menselijkheid en inclusie.

Mijn inspiraties:
Liefde

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen