zaterdag 13 augustus 2011

Het spel van licht en schaduw


















Gisteren ben ik begonnen met het lezen van het boek ‘Mensbeelden en levenskunst’ van Dick Kleinlugtenbelt. Ik heb vanochtend het onderstaande citaat met verwondering gelezen. De woorden hebben mij geraakt, want het citaat omschrijft precies datgene wat mij de afgelopen tijd bezig houdt.

“Na de verschijning van de nieuwe mens Zarathustra is het spel van licht en schaduw een ander spel geworden. Het is een spel voorbij het goede en het kwade, dan weer licht, dan weer schaduw, een eindeloos spel, waarbij de betekenissen van de perspectieven niet langer vastgeklonken worden, omdat een volgend moment al weer aanwezig is waarbij je het licht de ruimte geeft om je leven opnieuw in een ander perspectief te zetten. Je geeft alle mogelijkheden de kans om te verschijnen, je kijkt vanuit een oneindige variëteit aan perspectieven en je weet, dat je alleen perspectivistisch kent. Er is geen vervulling of voltooiing van het kennen. Het spel van licht en schaduw legt de waarheid niet langer vast. Het toont enkel de oneindige interpretaties. En, durf je het al aan om in dieper water te gaan zwemmen? Kun je al genieten van de weidse blik?”

(Kleinlugtenbelt, D. (2005) Mensbeelden en levenskunst: de mens en de kunst het eigen leven vorm te geven, Budel: Damon, p. 40.)
Vandaag ben ik mij extra bewust geworden van de invloed van stromingen en personen:
o.a. Friedrich Nietzsche, het perspectivisme en het postmodernisme.

Ik ben verwonderd over de invloed van stromingen: zonder er veel over te hebben gelezen, ben ik blijkbaar toch beïnvloed door o.a. Nietzsche.

Gerelateerde blogposts:
Mijn Persoonlijk Empowerment
Niets is vanzelfsprekend
In alle onschuld van mijzelf houden
Mensch

Gerelateerde videos:
Schaduwen
Fietsvrijheid
In stilte kijken

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen