donderdag 15 december 2011

Ik verwelkom nieuwsgierigheid

Sinds 2010 heb ik verdriet en vreugde een plek kunnen geven, waardoor ik makkelijker uit mijn vaste rollen kan stappen. Het stappen uit vaste rollen geeft mij ruimte voor nieuwsgierigheid en warme interesse voor de ander. Ik laat veronderstellingen los en ik zet de ‘ik-weet-het-niet-bril’ op.

Mijn ouders zie ik al 30 jaar als ‘mijn ouders’. Nu vind ik het tijd om ze als ‘mensen’ te zien: hoe waren ze vroeger? Hoe was het voor hen om een dertiger en een collega te zijn? Hoe is het om in 2011 te leven? Hoe is het om man/vrouw te zijn? Wat voor wensen hebben ze nog in het leven?

De video ‘een doos met twee verhalen’ is een mooie start voor de levensboeken van mijn ouders. Ik heb deze video gemaakt n.a.v. een spontane ontmoeting met Diana bij de RCTH. Met behulp van het project ‘Dozen Vol Verhalen’ wil de RCTH contacten leggen tussen jong en oud. Ik vind het een mooi initiatief en met veel plezier lever ik een bijdrage.


Video

Inspiratie:
Mijn moeder Le Kim Quoi
Het project ‘Dozen Vol Verhalen’ van RCTH
‘Herinneringen voor morgen’ van Lieke Huijbregts

woensdag 9 november 2011

Beweging


Video

"Laat degene die de wereld in beweging wil zetten, eerst zelf in actie komen."
(Socrates)

Op 8 november 2011 was ik verwonderd door weerspiegeling en beweging.

Op 15 november 2011 kreeg ik 's ochtends inspiratie voor een eigen quote:

"Weerspiegel de beweging die je in de wereld wilt zien."
Inspiratie: metrostation Schiedam Centrum

dinsdag 8 november 2011

Diversiteit en gelijkwaardigheid

Vandaag laat ik een verhaal van Chris Den Daas zien. Binnen een paar minuten vertelt Chris over zijn beeldvorming van de Occupy beweging: hij spreekt o.a. over diversiteit en gelijkwaardigheid. Na het luisteren naar zijn verhaal ben ik mij opnieuw bewust geworden van de invloed van media op mijn beeldvorming: kranten en televisie laten slechts een deel van een verhaal zien. Eén foto en een paar woorden kunnen een beeld versterken of zelfs vervormen.

Sinds 15 oktober 2011 lever ik op eigen wijze een bijdrage aan meer menselijkheid via o.a. Occupy Together. Ik doe dit door o.a. menselijke verhalen te verspreiden.

Binnen de Occupy beweging ervaar ik een sfeer van diversiteit en gelijkwaardigheid:
ik voel mij daar uniek, gelijkwaardig en welkom.

Zoals ieder ander mens groeit de Occupy beweging met vallen en opstaan: het omgaan met diversiteit en gelijkwaardigheid is voor velen een uitdaging.
Indien we de combinatie van diversiteit en gelijkwaardigheid als kracht kunnen gebruiken, hoeft volgens mij niemand meer in onze samenleving tussen wal en schip te raken. Voor het ontwikkelen van deze kracht is in mijn beleving een nieuw perspectief nodig.
Durf jij buiten de bestaande kaders te treden voor een vernieuwde samenleving?


Video
NB: Ik heb ervoor gekozen om de opname niet te knippen, zodat de opgenomen boodschap puur blijft. Daarnaast streef ik niet naar perfectie, want ik geloof dat onze imperfectie ons mooi en menselijk maakt.

vrijdag 4 november 2011

Iedereen mag gehoord worden

Op mijn eigen wijze geef ik aandacht aan meer menselijkheid op deze wereld. Ik geloof dat alles wat we aandacht geven, groeit. Ik draag mijn steentje bij via o.a. vrijwilligerswerk bij Pameijer en Occupy Den Haag, omdat ik geloof dat we samen een samenleving kunnen creëren waarbij iedereen onvoorwaardelijk mee mag doen.

Vandaag laat ik een verhaal van Miko Serko Mamoribo Carels zien. Ik heb ervoor gekozen om de opname niet te knippen, zodat de opgenomen boodschap puur blijft. Luister vanuit je hart en stel jezelf open voor wat hij te zeggen heeft. Ik geloof dat iedereen gehoord mag worden en dat we allemaal van elkaar iets kunnen leren. Afgelopen maanden heb ik geleerd dat mijn contact met andere mensen veel makkelijker gaat als ik mijzelf open stel voor andere perspectieven en ervaringen. Mijn bewustzijn en openheid helpen mij om persoonlijk te groeien.


Video

woensdag 2 november 2011

woensdag 19 oktober 2011

Mooie ontmoetingen bij #OccupyDenHaag

#OccupyDenHaag meditatie
Stilte sit-in (foto: Madbello / creative commons (CC-BY-2.0)

In het weekend van 15 oktober 2011 was ik aanwezig bij de demonstratie van #OccupyDenHaag. Het was voor mij een weekend van mooie ontmoetingen en bewustwording. De sfeer op het Malieveld en op het Plein voelde fijn. Ik heb verschillende mensen ontmoet en tot mijn verwondering verliep elk contact vloeiend en hartelijk. De groeiende solidariteit onder de mensen was in mijn ervaring goed te voelen.

Ik betuig mijn steun aan #OccupyTogether en #OccupyDenHaag, omdat ik een liefdevolle samenleving wens waarbij iedereen ertoe doet. Bij een liefdevolle samenleving hoort in mijn ogen een onvoorwaardelijke basisinkomen voor iedereen, zodat iedereen op eigen wijze mee kan doen. Een onvoorwaardelijke basisinkomen geeft mensen ruimte voor o.a. eigen keuzes, eigen groei, solidariteit en transparante communicatie.

Ik werk nu tijdelijk als pedagogisch medewerker in de kinderopvang. Op mijn werk zie ik dat de basisbehoeften van kinderen onvoorwaardelijk worden vervuld: liefde, voedsel, gezondheidszorg, onderdak en schone kleren. Wat mij betreft mogen deze basisbehoeften onvoorwaardelijk voor alle mensen vervuld worden. Ongeacht de leeftijd en achtergrond. Ik vind dat menselijk en logisch.

Inspiratie:
http://globalincome.org
http://basisinkomen.nl
Coalitie voor Inclusie

zaterdag 15 oktober 2011

Liefdevolle sit-in op Malieveld

Een paar uur geleden heb ik gelezen dat #OccupyDenHaag verplaatst is naar het Malieveld. Inmiddels heb ik mijn teleurstelling over de verplaatsing verwerkt.

Het plan voor de stilte sit-in is gedeeltelijk gewijzigd.
Verzamelen: 11:15-11:45 Museum De Gevangenpoort. De verzamelplek blijft hetzelfde om misverstanden te voorkomen.
Vertrek richting Malieveld: 11:45 Indien mogelijk via Binnenhof en Plein lopen als een lange menselijke slinger.
Op het Malieveld zoeken we samen een plek uit voor de Stilte sit-in.

Ik laat mij niet kisten door de verplaatsing. Met hart en ziel ga ik morgen naar #OccupyDenHaag voor een liefdevolle samenleving waarbij iedereen ertoe doet. Op 15 oktober 2011 wil ik met anderen in dialoog gaan voor een samenleving waarbij de basisbehoeften voor ieder mens (onderdak, voedsel en gezondheidszorg) onvoorwaardelijk vervuld kunnen worden.

dinsdag 11 oktober 2011

Wijziging verzamelplek Liefdevolle sit-in

Vanwege een ander evenement op het Plein is de verzamelplek voor de stilte sit-in gewijzigd.
Op 15 oktober 2011 sta ik om 11:15 bij museum De Gevangenpoort.
Om 11:45 gaan we met alle mensen richting het Malieveld om een plek uit te zoeken. Hopelijk tot dan!

Klik HIER voor meer informatie over de sit-in.

zondag 9 oktober 2011

Liefdevolle sit-in: 15 oktober 2011 Den Haag

Informatie over een stilte sit-in

Lieve mensen,

Op 15 oktober 2011 betuig ik mijn steun aan #occupydenhaag, omdat ik een samenleving wens waarbij iedereen ertoe doet.

Ik wens een samenleving waarbij iedereen onderdak, voedsel en gezondheidszorg onvoorwaardelijk kan ontvangen. Ik geloof dat we dit samen in Nederland kunnen realiseren.

Met behulp van een meditatie sit-in wil ik samen met andere mensen op een liefdevolle manier meer bewustwording creëren. Bewustwording voor meer solidariteit en liefde voor elkaar.

Ik geloof dat een meditatie sit-in een bijdrage levert aan een liefdevolle sfeer en bewustwording bij mensen. Mijn ervaring is dat ik vanuit een liefdevolle staat makkelijker met anderen in dialoog kan gaan en makkelijker met creatieve oplossingen kan komen.

Op 15 oktober 2011 geef ik met hart en ziel aandacht aan onze wensen en mogelijkheden, want ik geloof dat alles wat je aandacht geeft groeit. Ik ben bereid om in dialoog te gaan met anderen over alternatieve oplossingen. Laten we samen vanuit liefde en solidariteit samenwerken en aandacht geven aan wensen en oplossingen.

Op 15 oktober 2011 kan de grote brainstorm beginnen. Ik beschouw #occupydenhaag als een mogelijkheid om meer bewustwording te creëren en in contact te komen met anderen voor inspiratie m.b.t. een liefdevolle samenleving. We kunnen samen een verschil maken door aandacht te geven aan wat we wèl willen.

Wil je meedoen met de meditatie sit-in? Of gewoon in stilte naast ons zitten?

Ik sta op 15 oktober 2011 om 11:15 bij Museum De Gevangenpoort. Om 11:45 wil ik samen met alle mensen richting het Malieveld lopen om een plek uit te zoeken. We mediteren in stilte om 12:00. 40 minuten lang. Als je wil, kan je korter/langer mediteren. Je kan ook gewoon in stilte bij ons zitten: meditatie is niet vereist.

Na de stiltemeditatie kunnen we (als er behoefte is) in dialoog gaan met elkaar. Of je kan ook bijv. in stilte bij ons blijven zitten.
Neem je matje, kussen/stoel, warme kleding, eten en drinken mee. En als je wil ook pen en papier voor het uitwisselen/brainstormen van ideeën.

Iedereen is van harte welkom.
Hopelijk tot 15 oktober 2011.

Hartelijke groet,

Thi-Thanh-Tâm Nguyen

p.s: Houd mijn website in de gaten voor eventuele wijzigingen.

En houd Hofstijl in de gaten voor nieuws over de demonstratie #occupydenhaag.

Inspiratie: Occupy Wall Street Group Meditation


De kracht van solidariteit en samenwerking op Wall Street

Het begint met Marianne op het binnenhof



Ik ben onder de indruk van Mariannes doorzettingsvermogen. Marianne van den Berg houdt haar sit-in om steun te betuigen aan alle mensen in Nederland die met armoede hebben te maken. Haar sit-in is ook uit protest tegen de kabinetsbezuinigingen en tegen de groeiende armoede.

Ze voelt zich verwant met #occupywallstreet en de gelijksoortige acties in andere steden en landen, waaronder #occupydenhaag.

In de video legt Marianne uit waarom ze op het binnenhof zit. Bekijk de video en laat je inspireren. En kijk zelf wat je wilt en kan doen.

Ik ga in ieder geval zelf kijken wat ik kan doen: o.a. liefdevol actie voeren voor wat we allemaal wel willen en kunnen: bijv. onderdak, voedsel en gezondheidszorg voor iedereen. De basisbehoeftes die (volgens mij) onvoorwaardelijk voor iedereen vervuld mogen worden. Overal en dus ook in Nederland.

Bron: nujij.nl

donderdag 6 oktober 2011

Mijn hier en nu over bloggen


Een nieuwe tekst voor 'over deze blog'.

Bloggen betekent voor mij vrije zelfexpressie. Ik deel mijn verhaal op mijn eigen manier en op mijn eigen tempo. Via woord/beeld/geluid laat ik mijzelf zien en horen. Met mijn blog geef ik mijzelf erkenning: ik laat mijzelf zien, omdat ik geloof dat ik er toe doe. Mijn verhaal en alle emoties mogen er zijn.

Mijn blog is een online archief van empowerment. Ik kijk terug naar mijn oude blogposts met een warm gevoel: ‘Kijk, ik kan iets.’
Naast empowerment en zelfexpressie is mijn blog ook mijn speelplaats: spelenderwijs leer ik en ontdek ik nieuwe dingen. Ik gebruik datgene wat mij raakt en ik speel ermee. Ik speel o.a. met verschillende materialen, technieken en perspectieven.
Via mijn speelplaats ontmoet ik mensen: ik ontvang en geef reacties. Online en offline.

Mijn kernwoorden zijn liefde, vrijheid en gelijkwaardigheid voor iedereen. Met mijn blog wil ik naast zelfexpressie (en zelfheling) ook andere mensen uitnodigen om op hun eigen wijze zichzelf te laten zien. Ik geloof dat iedereen het waard is om gezien te worden. Dit kan via verschillende middelen: via een blog, ontmoeting, tekening, muziek, foto, video, vrijwilligerswerk, werk etc.

Ik geloof in de kracht van persoonlijke verhalen: als we allemaal onze eigen verhalen laten zien, zullen stigma en vooroordelen langzamerhand verdwijnen. Als we elkaar werkelijk zien, zullen we ervaren dat we allemaal uniek zijn. Uniekheid ervaren betekent voor mij vanzelfsprekendheden en veronderstellingen loslaten: wat voor mij vanzelfsprekend is, hoeft niet vanzelfsprekend voor een ander te zijn.

Inspiratie: alles en iedereen die ik op mijn pad tegenkom.

zaterdag 1 oktober 2011

donderdag 29 september 2011

woensdag 28 september 2011

Keuzes


Vandaag was ik op zoek naar een krachtige zin over keuze, nieuwe deuren en liefde.
Ik heb hem (via google :-) ) gevonden.

"Iedere keuze opent nieuwe deuren om de ziel verder te ontwikkelen, naar liefde en eenheid toe."
(Marjo van Weenen)
Vanuit liefde kies ik en handel ik.

zondag 25 september 2011

Ik ga door


23 september 2011

Beste kandidaat,

Helaas moeten we je meedelen dat je niet tot de finalisten van World of Difference behoort. De jury heeft 25 finalisten geselecteerd, op basis van stemmen, motivatie, plan van aanpak en ervaring. We willen je ontzettend bedanken voor je deelname en fantastische inzet tijdens de campagne. Wie weet zien we je bij een volgende editie van World of DIfference weer terug.

Vriendelijke groet, Vodafone Netherlands Foundation

Ik geniet van de snelheid van social media, maar mijn inzichten en ervaringen laat ik op mijn eigen tempo zien. Wordt vervolgd.

De kracht van water


Video

Vandaag was ik alleen naar Scheveningen gegaan. Het zeewater en het weidse uitzicht gaven mij een gevoel van vrijheid en rust. Tijdens de wandeling op het strand was ik gefascineerd door de beweging van water.

Ik hou van water. Ik ervaar het als zuiverend, verkoelend en dynamisch. Vandaag hebben de watergolven mij moed ingesproken: wat er ook gebeurt, blijf in beweging.

zaterdag 24 september 2011

donderdag 22 september 2011

Liefde


"Vanuit spiritueel oogpunt is er geen begin en geen einde.
Dingen veranderen gewoon van vorm."

(Toni Salerno)

Gisteren heb ik van een vriendin een liefdevolle kaart ontvangen. Een kaart met wensen en affirmaties.
Ik heb twee affirmaties uitgekozen om te delen, want ze hebben mij geraakt.

Dankjewel, lieve Suzanne.

woensdag 21 september 2011

Vanuit mijn hart kijken


“Nothing can cure the soul but the senses, just as nothing can cure the senses but the soul.”

(Oscar Wilde)

Schoonheid en verdriet. Ze mogen van mij allebei aanwezig zijn. Ik geef mijzelf de ruimte om verdrietig te zijn. Mijn verdriet weerhoudt mij echter niet om nieuwe ontdekkingen te doen. Ik gebruik mijn camera om schoonheid aandacht te geven, want ik geloof dat alles wat je aandacht geeft, groeit.

Inspiratie:
http://marcoraaphorst.nl/10706/alles-wat-je-aandacht-geeft-groeit/
Oscar Wilde, The Picture of Dorian Gray.

zaterdag 17 september 2011

Mijn dankbaarheid


Dag lieve mensen,

Met mijn hart en ziel wil ik jullie danken voor alle steun en aandacht aan menselijkheid. Tijdens de World of Difference wedstrijd voelde ik mij erg gesteund. Wat hartverwarmend en enthousiast allemaal: jullie reacties via twitter, facebook, hyves, e-mail en via het fysieke leven. Ik heb totaal 107 stemmen ontvangen. Dankjulliewel! Ik voel mij erg dankbaar en geïnspireerd om met ‘Menselijkheid’ verder te gaan. De World of Difference wedstrijd was voor mij een zeer leerzame en boeiende ervaring. Ik zal de komende periode mijn inzichten en ervaringen met jullie delen.

Op 23 september 2011 worden de finalisten gebeld. De deelnemers die het niet zijn geworden, ontvangen een mail hierover. Ik houd jullie op de hoogte.

Met of zonder steun van de Vodafone Foundation: ik ga gewoon door met ‘Menselijkheid’. Ik blijf mijn menselijkheid en kwetsbaarheid uiten. Met vallen en opstaan natuurlijk.

Gisteren wilde ik mijn dankbaarheid in een video vastleggen. Ik heb drie keer voor mijn camera gezeten, maar het voelde te geforceerd. Uiteindelijk heb ik besloten om mijn dankbaarheid via een blogpost te uiten.

Bovendien voelde ik gisteren mijn verdriet en pijn door een wezenlijke keuze. Een wezenlijke keuze die ik op dit moment niet online wil delen, omdat het verdrietige verhaal niet alleen over mij gaat. Met deze woorden laat ik al een klein stukje van een verhaal zien. Uiteraard heb ik dit stukje ‘Transparantie’ met overleg en toestemming gedaan.

De komende periode zal ik mijn inzichten en ervaringen n.a.v. de World of Difference wedstrijd delen. Afgewisseld met nieuwe belevingen: bijvoorbeeld mijn deelname aan de demonstratie van aanstaande maandag.

Ik wens jullie alle goeds. En wie weet tot ziens. Online en offline. :-)

Hartelijke groeten,

Thi-Thanh-Tâm Nguyen

maandag 12 september 2011

Mijn menselijkheid

Tijdens de wedstrijd ‘World of Difference’ laat ik ‘mijn menselijkheid’ gewoon zien: met vallen en opstaan maak ik mijn eigen keuzes.

Afgelopen zaterdagavond stond ik opnieuw voor een wezenlijke keuze.
Het was een avond met twijfels en verdriet. Ik troostte mijzelf met de schoonheid van licht en druppels.

woensdag 7 september 2011

Wil je samen met mij een wereld van verschil maken?

Vandaag heb ik mijn allerstoutste schoenen aan getrokken: ik heb mij net ingeschreven voor de World of Difference wedstrijd.

World of Difference is een programma van de Vodafone Netherlands Foundation, waarbij vijf mensen zich een jaar lang kunnen inzetten voor het goede doel van hun dromen. De Vodafone Netherlands Foundation helpt deze mensen om van het jaar een succes te maken door hun salaris en onkosten te betalen.

Ik hoop één van deze vijf mensen te worden en daarbij heb ik elke dag jouw stem nodig. De stemperiode is t/m 16 september 2011 17:00 u.

Er is weinig tijd, maar ik heb niks te verliezen. Daarnaast geloof ik in de positieve kracht van mensen en van social media.

Wil je samen met mij een wereld van verschil maken? Lees dan hieronder mijn verhaal en stem elke dag op mij!

Project ‘Mijn Droombaan Nederland’

‘Liefde, vrijheid en gelijkwaardigheid voor iedereen!’

Waarom heb je voor deze stichting gekozen?
Ik kies voor Pameijer, omdat ik mij sterk verbonden voel met haar missie en visie. Pameijer is een organisatie die mensen met een beperking ondersteunt in het bereiken van een zo optimaal mogelijk kwaliteit van bestaan. Zij wil dit nadrukkelijk doen in en met de samenleving.
Pameijer draagt bij aan een samenleving waarbij iedereen ertoe doet en recht heeft op een volwaardig burgerschap en respect.

Waarom heb je voor dit project gekozen?
Ik kies voor dit project, omdat ik een samenleving wens waarbij iedereen ertoe doet. Met andere woorden: liefde, vrijheid en gelijkwaardigheid voor iedereen.

Ik wil graag aandacht vragen voor een menselijke beeldvorming: we hebben allemaal onze eigen kwaliteiten en ‘beperkingen’. Met vallen en opstaan leren we met zijn allen hoe we met onszelf en anderen om kunnen gaan.

Mijn grootste wens is om samen met andere mensen in Nederland een wereld van verschil te maken. Minstens één jaar lang en als startpunt Rotterdam.

Welke ideeën heb je om op jouw manier een wereld van verschil te maken?
Ik geloof in de kracht van samenwerking. Ik wil op mijn eigen manier een wereld van verschil maken door intensief met andere mensen samen te werken voor een menselijke beeldvorming van mensen.

Samen met andere mensen wil ik menselijke beelden en verhalen verspreiden: wij zijn allemaal mensen en we zijn allemaal anders.
Het delen van persoonlijke verhalen kan wederzijds begrip en vertrouwen bij mensen versterken. Bij het verspreiden van menselijke beeldvorming maak ik gebruik van de positieve kracht van Social Media: bijv. via websites, blogs, twitter, facebook etc. Daarnaast zijn er ook andere creatieve middelen: bijv. kunst, muziek en theater.

Naast menselijke beeldvorming wil ik ook lokale verbinding tussen mensen versterken. Dat wil ik doen in samenwerking met wijkbewoners, medewerkers en vrijwilligers bij de activeringscentra.
Denk hierbij bijvoorbeeld aan activiteiten in een activeringscentrum/buurthuis.

Ik werk sinds kort als vrijwilliger bij het activeringscentrum Buuf & Co in Rotterdam. Naarmate het project vordert, is het mijn wens om ook met andere locaties samen te werken.

Welke aanpak kies je om dit project tot een succes te maken?
Ik maak van dit project een succes door met name intensief samen te werken. Daarnaast gebruik ik mijn transparantie als kracht: ik durf eerlijk te zijn over mijn twijfels en mijn kwetsbaarheid. Ik ben volledig bewust van zowel mijn kwaliteiten als mijn valkuilen. Daarnaast ben ik ook leergierig: ik geloof dat ik van elk levend wezen iets kan leren.

Waarom moet juist jij deze World of Difference baan winnen?
Met behulp van ‘World of Difference’ wil ik laten zien dat één mens al een wereld van verschil kan maken. Ik geloof dat ik ver kan komen met mijn passie voor mensen, mijn doorzettingsvermogen en vooral met mijn samenwerking.

De World of Difference baan is voor mij een gouden kans om samen met andere mensen in het diepe te springen. Samen iets betekenen voor ons Nederland.

Met hart en ziel werk ik graag samen aan een liefdevolle samenleving. Met behulp van de World of Difference baan kan ik dat minstens een jaar fulltime gaan doen.

Wil je mij helpen? Stem elke dag op mij!

Thi-Thanh-Tâm Nguyen

dinsdag 30 augustus 2011

Wat doe jij in het dagelijks leven?


In mijn dagelijks leven ontmoet ik mensen.
Mensen net als jij en ik:
met unieke mogelijkheden, gevoelens, behoeftes, perspectieven en ervaringen.

















Foto: ik
(De foto is gemaakt door Mike)

dinsdag 23 augustus 2011

Wat betekent dit bord?


“Voordat je het bos in gaat…blijf bij elkaar!”

(Nanda Elvira)

Vandaag geniet ik van onze onwetendheid, want uit onwetendheid ontstaat ook fantasie.

dinsdag 16 augustus 2011

Een levend schilderij



Het jaar van 2011 is voor mij een wonderlijk jaar geworden: een jaar van liefde en expressie, een jaar van nieuwe stappen zetten en nieuwe ontdekkingen doen.

Eén van mijn wonderlijke ontdekkingen is de schoonheid van wolken. Op mijn dertigste ben ik voor het eerst flink geraakt door het prachtige kleuren- en vormenspel van wolken.

Mijn ontdekking heb ik met een aantal vrienden gedeeld. De meeste vrienden reageren verbaasd:
‘Heb je dat niet eerder gezien?’
Soms vraag ik mijzelf af waar ik al die tijd met mijn hoofd heb gezeten. Mijn ogen waren de voorgaande jaren op andere zaken gericht: o.a. mijn studie, werk, ‘overleven’ en ‘deadlines’.

Het is niet zo dat ik de voorgaande jaren helemaal geen leuke dingen heb gedaan.
De leuke dingen speelden toen ook mee, maar dan meer op de achtergrond.

Ik heb dit jaar besloten dat het anders kan: leuke en verdrietige zaken mogen van mij meer afwisselen.
Ik kies ervoor om mijn ogen (letterlijk en figuurlijk) ook op leuke dingen te richten:
namelijk op dingen die wèl kunnen.

zaterdag 13 augustus 2011

Het spel van licht en schaduw


















Gisteren ben ik begonnen met het lezen van het boek ‘Mensbeelden en levenskunst’ van Dick Kleinlugtenbelt. Ik heb vanochtend het onderstaande citaat met verwondering gelezen. De woorden hebben mij geraakt, want het citaat omschrijft precies datgene wat mij de afgelopen tijd bezig houdt.

“Na de verschijning van de nieuwe mens Zarathustra is het spel van licht en schaduw een ander spel geworden. Het is een spel voorbij het goede en het kwade, dan weer licht, dan weer schaduw, een eindeloos spel, waarbij de betekenissen van de perspectieven niet langer vastgeklonken worden, omdat een volgend moment al weer aanwezig is waarbij je het licht de ruimte geeft om je leven opnieuw in een ander perspectief te zetten. Je geeft alle mogelijkheden de kans om te verschijnen, je kijkt vanuit een oneindige variëteit aan perspectieven en je weet, dat je alleen perspectivistisch kent. Er is geen vervulling of voltooiing van het kennen. Het spel van licht en schaduw legt de waarheid niet langer vast. Het toont enkel de oneindige interpretaties. En, durf je het al aan om in dieper water te gaan zwemmen? Kun je al genieten van de weidse blik?”

(Kleinlugtenbelt, D. (2005) Mensbeelden en levenskunst: de mens en de kunst het eigen leven vorm te geven, Budel: Damon, p. 40.)
Vandaag ben ik mij extra bewust geworden van de invloed van stromingen en personen:
o.a. Friedrich Nietzsche, het perspectivisme en het postmodernisme.

Ik ben verwonderd over de invloed van stromingen: zonder er veel over te hebben gelezen, ben ik blijkbaar toch beïnvloed door o.a. Nietzsche.

Gerelateerde blogposts:
Mijn Persoonlijk Empowerment
Niets is vanzelfsprekend
In alle onschuld van mijzelf houden
Mensch

Gerelateerde videos:
Schaduwen
Fietsvrijheid
In stilte kijken

donderdag 11 augustus 2011

Wat is jouw mooiste geschenk?


Het mooiste geschenk dat ik mezelf en aan anderen kan geven is door mezelf kwetsbaar op te stellen in het contact met mezelf en anderen. ‘Raken en geraakt worden’ zijn mijn mooiste ervaringen.

Mijn inspirators: kinderen
Foto: ik (9 jaar)

maandag 8 augustus 2011

vrijdag 5 augustus 2011

Fietsvrijheid

Wat geeft jou een gevoel van vrijheid?

Vandaag heb ik in de namiddag heerlijk gefietst. Lekker met het zonnetje naar het Haagse strand en naar het Haagse Bos. Mijn fiets en ik creëren samen een gevoel van vrijheid.

Mijn fietsavontuur heb ik vastgelegd op video met heerlijke muziek van ‘Shake That Little Foot’.



woensdag 3 augustus 2011

Mijn drie kenmerken

Mijn antwoord op Karin Ramakers vraag.

“Wat zijn de 3 belangrijkste kenmerken die jou een identiteit geven en die je wilt voortzetten omdat je erin gelooft en omdat je deze kenmerken belangrijk vindt?”

Inspiratiebron:
http://www.met-k.com/2011/08/03/47-3-dingen-die-je-kenmerken/

zaterdag 23 juli 2011

Mijn Persoonlijk Empowerment

Wat betekent Persoonlijk Empowerment voor mij?

Persoonlijk Empowerment lijkt booming te zijn. Ik kom het in ‘hulpverleningsland’ vaak tegen. En ook ‘het spirituele pad’ lijkt bezaaid te zijn met deze term. Wat betekent het eigenlijk voor mij?

Persoonlijk Empowerment betekent voor mij het ervaren en het ontwikkelen van mijn eigen kracht. Mijn kracht is o.a. het vermogen om keuzes te maken in mijn dagelijks leven. Mijn vermogen om te kiezen wordt in mijn ervaring groter naarmate ik meer perspectieven in mijn rugzak heb. Mijn bagage van perspectieven groeit elke dag met name door het contact met mensen.

Ik ervaar mijn Persoonlijk Empowerment het sterkst wanneer ik na een valpartij zelf opkrabbel. Met vallen en opstaan krabbel ik dan op. Dat opkrabbelen doe ik met behulp van gereedschap uit mijn rugzak:
ik kies een perspectief van waaruit ik wil kijken en kiezen.

Persoonlijk Empowerment heeft niet alleen betrekking op mijn herstel. Ik geloof dat Persoonlijk Empowerment bij het dagelijks leven hoort, want elke dag kan ik mijn kracht laten groeien en (her)ontdekken. Elke dag zijn er nieuwe situaties waarbij ik mijzelf de volgende vraag kan stellen:
Wat is mijn kracht op dit moment?

Naast het opkrabbelen ervaar ik Persoonlijk Empowerment ook in mijn alledaagse activiteiten, bijvoorbeeld knutselen, dansen, zingen en bloggen.
Het bloggen is voor mij een wekelijks Empowermentritueel geworden. Het klikken op de ‘publiceerknop’ voelt als een warme schouderklop. En mijn groeiend blogarchief ervaar ik als een grote schatkist met creaties, inspiraties en online hartjes (voor onder de riem).

Ik geloof dat mijn Persoonlijk Empowerment elke dag een beetje groeit. Er valt namelijk nog zo veel te ontdekken, vind je ook niet?

Mijn inspiratie: o.a. http://empowerment.pameijer.nl/over-empowerment

maandag 18 juli 2011

Niets is vanzelfsprekend

Afgelopen twee weken heb ik door een nieuwe bril gekeken:
Niets is vanzelfsprekend.

Mijn nieuwe bril heeft mij de volgende inzichten gegeven:

- ‘Niets is vanzelfsprekend’ geeft mij gereedschap om onbevooroordeeld naar mensen te kijken:
Wat voor mij vanzelfsprekend is, hoeft niet vanzelfsprekend voor de ander te zijn.

- ‘Niets is vanzelfsprekend’ vergroot mijn gevoelens van dankbaarheid. Ik voel dankbaarheid voor mijn dagelijkse zaken die niet voor iedereen alledaags zijn: bijvoorbeeld een dak boven mijn hoofd, een goede gezondheid, elke dag eten, een liefdevol netwerk etc.

- ‘Niets is vanzelfsprekend’ geeft mij een bewustzijn van tijdelijkheid: wat vandaag zo is, kan morgen anders zijn. Het versterkt mijn gevoel van waardering voor het hier en nu.

- ‘Niets is vanzelfsprekend’ zet mij aan tot actie. Bijvoorbeeld het steunen van de GGZ actie op 29 juni 2011, omdat ik een samenleving wens waarbij iedereen er toe doet.

Door welke bril kijk jij nu naar de wereld?

woensdag 29 juni 2011

GGZ voert actie


Created with Admarket's flickrSLiDR.

Vandaag was ik op het malieveld om de GGZ actie te steunen. Psychische kwetsbaarheid is iets wat ons allemaal kan overkomen.
Hopelijk zorgt het kabinet morgen voor een humane manier van bezuinigen.
Ik wens een samenleving waarbij iedereen er toe doet. Ik draag mijn eigen steentje bij via o.a. blogs, werk, vrijwilligerswerk en mantelzorg.

maandag 20 juni 2011

Klagen en vooruitgang


Mijn kijk op klagen.

Vanochtend werd ik wakker met een ontevreden gevoel. Het was maandagmorgen en ik moest weer vroeg opstaan voor een afspraak. Het liefst wilde ik in mijn bed blijven liggen en heerlijk uitslapen. Maar dat ging niet. Ik had een hardloopafspraak en ik wilde aan mijn afspraak houden.

Na het hardlopen heb ik met mijn loopmaatje in mijn achtertuin gebruncht. We hebben rond één uur s’middags afscheid van elkaar genomen. Kort voor het afscheid had ik mijn gevoel van ontevredenheid even uitgesproken.
“Waar ben je dan ontevreden over?”, vroeg mijn loopmaatje. “Tja, ik denk over mijzelf. En misschien heeft het te maken met de rommel in huis. Ik ga maar wat opruimen. Misschien helpt dat.”

Na het uitspreken van mijn ontevredenheid voelde ik mij opgelucht. Ik ging in mijn keuken zitten om een glas groene thee te drinken. Terwijl ik naar mijn achtertuin staarde, dacht ik opeens aan het fenomeen 'klagen'. Klagen, is dat altijd negatief?

Een paar weken geleden was ik samen met mijn vriend naar 'Puur Gelul' gegaan. Een cabaretavond met bekende schrijvers. Ik heb daar o.a. Nico Dijkshoorn gezien. De heer Dijkshoorn, een bekende schrijver die (volgens Marco Raaphorst) van ‘Klagen’ zijn vak heeft gemaakt.

Ik noem Nico Dijkshoorn in deze blog, omdat ik hem best grappig vind. Ik moet soms erg lachen om zijn uitspraken. ‘Zijn klaagspel’ raakt bij mij een humoristische snaar.
Daarnaast herken ik mijzelf in 'zijn klaagspel': het leven is niet altijd leuk en ik vind dat we onze ontevredenheid daarover ook mogen uiten. Als ik naar de liefhebbers van Dijkshoorn kijk, denk ik dat klagen tot herkenbaarheid en verbinding kan leiden.

De meeste mensen die ik tegenkom, hebben niets met klagen. Mijn vriend noemt mij weleens brompot, want ik voel mij bij hem veilig genoeg om uitgebreid te klagen. Buiten mijn liefdesrelatie klaag ik echter zelden. Als ik naar mijn oude blogposts terugkijk, zie ik veel positiviteit. Waar blijft de negativiteit? En waar blijft het klagen? Want dat vind ik ook bij het leven horen: een stuk negativiteit en klagen.

Mijn kijk op klagen is op dit moment het volgende:
Klagen is voor mij een uitingsvorm: het uiten van gevoelens met een verborgen wens.
De kunst van klagen is (volgens mij) om de volgende stap te zetten: na het uiten van gevoelens de verborgen wens formuleren en daarna de wens zelf (met/zonder hulp) in vervulling brengen.
Kortom, klagen is ook vooruitgang.

Mijn inspiraties:
http://www.opgroeieninverbondenheid.nl/1635/klagen-mag/
http://hofstijl.nl/2011/05/12/klagen-is-stilstand/
http://www.gezondinbedrijf.com/klagen-bevordert-de-werkprestaties

woensdag 15 juni 2011

Mijn achtergrond in het gemeentehuis


Een tentoonstelling met menselijke verhalen en foto’s van de migranten in Leidschendam-Voorburg.

Op donderdag 9 juni 2011 zijn mijn ouders en ik naar het gemeentehuis gegaan voor een tentoonstelling over migranten in Leidschendam-Voorburg. Er zijn foto’s te zien van migranten uit verschillende landen: o.a. Afghanistan, China, Hongarije, Indonesië, Irak, Iran, Marokko en Vietnam.

Op de tentoonstelling hangen er ook foto’s van mijn ouders en broers. Zij waren vroeger bootvluchtelingen en ze zijn op 10 juni 1980 gered door Nederlandse medewerkers van Smit-Lloyd 48.

De gemeente Leidschendam-Voorburg heeft met deze tentoonstelling (in mijn ogen) een positief gebaar laten zien: aandacht en erkenning geven aan menselijke verhalen.

De tentoonstelling heeft mij geraakt. Mijn ouders en ik hebben nog mooie momenten gedeeld: herinneringen ophalen en dankbaarheid ervaren.

maandag 6 juni 2011

In alle onschuld van mijzelf houden

Houden van mijzelf. Wat betekent dat voor mij?

In 2009 ben ik via een vriendin een spiegeloefening tegengekomen. Het is een oefening waarbij je in de spiegel kijkt en tegen jezelf zegt: ‘Ik hou van jou.’ Ik had deze oefening een paar keer gedaan. En om eerlijk te zijn: ik kon er toen niet zo veel mee. Ik heb de woorden gezegd, maar ik voelde niets. De woorden waren gewoon woorden. Het hele idee ‘houden van jezelf’ was voor mij een abstract iets.

En nu, twee jaar later, kijk ik met verwondering naar de ervaring van ‘houden van mezelf’. Ik kan het nog steeds niet in woorden vangen. Of omschrijven hoe het voelt en hoe het er concreet uitziet. ‘Houden van mezelf’ neemt steeds andere vormen aan. Een goede omschrijving lijkt kansloos, maar ik wil toch een poging wagen om een glimp van ‘houden van mezelf’ te vangen en te delen. Ik probeer een stukje vast te leggen, zodat ik er later naar terug kan kijken.

Na het lezen van diverse spirituele en filosofische teksten over ‘zelfliefde’ ben ik bewust geworden van mijn eigen behoeftes: ik wil zelf ontdekken wat ‘houden van mezelf’ voor mij betekent. En ik wil op mijn eigen manier uitdrukking geven aan ‘houden van mezelf’.

Op vrijdagavond 3 juni 2011 heb ik ‘houden van mezelf’ toevallig vastgelegd in een video. Ik had toen een afspraakje met mezelf in Scheveningen. Ik liep op het strand en was verwonderd over de schoonheid van schaduw.
In de video hoor je het lied ‘Peru’ van Marco Raaphorst. Ik associeer ‘Peru’ met verwondering en onschuld.



donderdag 26 mei 2011

Boodschappen


“Weet u misschien hoe dit ding heet?”

Op 29 april 2011 heb ik met een vriendin wat boodschappen gedaan in de supermarkt aan de Elandstraat. Het was half tien ’s avonds. We hebben wat snacks en sap gekocht voor onze wandeling tijdens Koninginnenach.

Na een paar minuten winkelen waren we bij de kassa aangekomen. We gingen in een rij staan om onze boodschappen af te rekenen. Toen we bijna aan de beurt waren, hoorde ik achter mijn rug een vrolijke mannenstem. “Weet u misschien hoe dit ding heet? Dit ding dat onze boodschappen scheidt?” Ik draaide me om en zag een man van eind dertig staan. Hij had lang bruin krullend haar en hij droeg een oranje polo. De man zwaaide ‘het ding’ heen en weer in de lucht. “Euh, nee,” antwoordde ik verbaasd. Mijn vriendin schudde haar hoofd. Vervolgens probeerde de man het aan andere mensen in de rij te vragen. “En jij? Jij? Iemand?” Niemand wist het.

”Misschien weet de meneer achter de kassa het antwoord,” zei ik enthousiast. Mijn nieuwsgierigheid was aangewakkerd door de man met de oranje polo. De kassamedewerker schudde zijn hoofd en vertelde dat men jaren geleden ooit een woord had bedacht, maar dat was afgekeurd door de Van Dale. Het woord was te lang en te saai.

Na het afrekenen van mijn boodschappen was ik verwonderd over de spontane interactie tussen de mensen bij de kassa. Daarnaast vond ik de gestelde vraag geniaal. Ik gebruik ’het ding’ al jaren en ik heb er nooit eerder bij stilgestaan hoe ‘het ding’ heet.
Inmiddels heb ik een antwoord in de wikipedia gevonden: het is beurtbalkje.

maandag 23 mei 2011

Straatgrafiek


Sinds kort krijgen stoplichten, lantarenpalen en prullenbakken mijn volle aandacht. In de openbare ruimte van Den Haag vind ik regelmatig straatgrafiek. Ik sta dan even stil en maak soms een foto. Het is een moment van genieten en dat allemaal gratis en voor niets.

vrijdag 13 mei 2011

Hello Việt Nam

“Dankjewel, Pa. En dankjewel, Nederland en Việt Nam.”

Eergisteren had ik een mooie connectie met mijn 78-jarige vader. We hebben samen gewandeld, gegeten en gepraat. En als kers op de taart heeft hij iets met mij gedeeld wat hem raakt:
‘Hello Việt Nam’ door Phạm Quỳnh Anh.
De beelden en de woorden in de video geven mij gevoelens van herkenning en dankbaarheid.

woensdag 11 mei 2011

Mijn Eigen Vijf schoenentest

Vandaag geen Big Five persoonlijkheidstest, maar een Eigen Vijf schoenentest.

Na het schrijven van mijn stuk ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ en na het lezen van de zin ‘stevig in de schoenen staan’ (in een vacature) ben ik gefascineerd geraakt door schoenen en uitdrukkingen. Na een korte zoektocht op Google heb ik vijf uitdrukkingen gevonden die mij aanspreken. Met behulp van de gevonden uitdrukkingen heb ik voor mijzelf vijf vragen bedacht. Ik noem ze de vijf schoenvragen. De vijf schoenvragen vormen mijn Eigen Vijf schoenentest. Het is een test met open vragen voor zelfreflectie.

Mijn Eigen Vijf schoenentest:
1. Wanneer trek ik mijn stoute schoenen aan?
2. Wanneer heb ik lood in mijn schoenen?
3. Hoe voelt het om in mijn schoenen te staan?
4. Wanneer sta ik stevig in mijn schoenen?
5. Wanneer loop ik naast mijn schoenen?

En hier zijn mijn vijf antwoorden:
1. Ik trek mijn stoutste schoenen aan, zodra ik weet wat ik wil.

2. Ik heb lood in mijn schoenen als ik mij bijvoorbeeld erg onzeker voel. Ruim drie jaar geleden had ik lood in mijn schoenen vanwege oververmoeidheid. De oorzaak was: vier dagen stage, één dag school en het hele weekend werken. Ik heb mijn les geleerd: ik mag veel willen, maar ik hoef niet alles te doen.

3. In mijn schoenen voel ik op dit moment liefde, blijheid, openheid en kracht. Op andere momenten voel ik kwetsbaarheid, boosheid, verdriet, angst en onzekerheid. Kortom, ik voel menselijkheid.

4. Ik sta stevig in mijn schoenen, als ik mijzelf laat zien.

5. In mijn ervaring loop ik zelden naast mijn schoenen. Mijn laatste herinnering van ‘naast mijn schoenen lopen’ was op een zaterdagavond tijdens het spel ‘Koehandel’. Ik liep naast mijn schoenen dankzij een geweldig blufstrategie.

En…wat zijn jouw antwoorden?

woensdag 4 mei 2011

Edwin en Edwin

“Hé, je draagt mijn slippers.”

Op 7 april 2011 was ik getuige van een klein wonder: hoe vaak komt het voor dat je een naamgenoot met dezelfde slippers ontmoet?
Het overkwam een vriend van mij en ik was erbij.
Mijn wonderen zijn de wereld nog niet uit.

zondag 1 mei 2011

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet…

Toen ik een jaar of twaalf was, ging ik elke zondag naar de kerk met mijn moeder. Elke keer met mijn nette kleren en gepoetste schoenen. En elke week weer met de overtuiging: mijn schoenen zien er pico bello uit.

Op een zonnige ochtend was de kerkmis weer om elf uur afgelopen. Tijdens het klokkenluiden liepen mijn moeder en ik langzaam naar buiten. Het was erg druk bij de uitgang. De mensen stonden allemaal vlak bij elkaar. We schuifelden stap voor stap naar buiten. Vlak achter mijn rug hoorde ik een man met een kind praten. Zijn stem klonk vriendelijk en zacht.
“Kijk, Joris. Deze schoenen zijn niet zo nieuw. Als je goed kijkt, zie je dat ze versleten zijn.’’
Ik was verbaasd en een tikkeltje beschaamd toen ik dat hoorde. Ik had sterk het gevoel dat de man op mijn schoenen doelde. Toen ik buiten was, probeerde ik tijdens het lopen onopvallend naar mijn schoenen te kijken. Helaas…ik kon niets verkeerds vinden.

Na vijf minuten wandelen was ik thuis en ik deed mijn schoenen uit in mijn slaapkamer. Ik lag op mijn bed en ik hield mijn schoenen hoog in de lucht om hen aandachtig te bekijken. Op het eerste gezicht leek er niks mis te zijn. Het leer blonk en was mooi egaal bruin. Ik fronste mijn wenkbrauwen. Wat bedoelt hij toch, dacht ik. Toen ik mijn schoenen omdraaide, begreep ik wat de man bedoelde. De hakken waren erg scheefgelopen.

Als ik aan dit voorval terugdenk, besef ik dat de opmerkzaamheid van de man te maken heeft met een manier van kijken. Hij keek tijdens het lopen bijvoorbeeld naar beneden.
Zo zie je maar weer: goed kijken is een kunst.

spelfAUtjes...

Tijdens het schrijven dacht ik aan het volgende...

dinsdag 12 april 2011

Over mij

‘Het maakt niet uit wat ik schrijf, zolang ik mezelf er maar in kan vinden.’

Michael Minneboo’s reactie op Peter de Kock’s blogstuk heeft mij geïnspireerd om mezelf in de vorm van een mindmap te laten zien. Zijn woorden hebben mij troost gegeven: ik kan inderdaad nooit een volledig beeld van mezelf geven. En dat hoeft ook niet, want elke nieuwe ervaring kan zorgen voor een nieuw stukje ‘Mij’. Op elk moment kan ik kiezen voor een nieuw stukje. En weet je hoe mijn nieuwe stukjes ook heten? Ik noem ze persoonlijke groei.

Hieronder staat mijn mindmap ‘Over mij’. Waarom een mindmap? Ik voel mij thuis in woord en beeld.

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

vrijdag 8 april 2011

Perspectieven en Memory

Afgelopen week heb ik bij de naschoolse opvang een spelletje ‘Memory’ gespeeld met een meisje van zeven jaar. Ze had donkerbruin haar en een roze bril.

Binnen een paar minuten had ze al een flinke stapel kaartjes gewonnen. En ik? Ik had nog geen ‘koppeltje’ gevonden.

Kort nadat ze de zoveelste ‘koppel’ had gevonden, riep ik: “ Hey, wat grappig. Deze twee kaartjes liggen naast elkaar!”
“Nee, hoor.”, antwoordde ze. “Ze liggen boven elkaar.”
“Boven elkaar?”, mompelde ik. Ze keek mij toen kort aan. Vervolgens zei ze: “Voor mij liggen ze boven elkaar. Voor jou naast elkaar.”

Ik moest toen grijnzen. Het meisje van zeven jaar had mij wakker geschud:
er bestaan verschillende perspectieven.

woensdag 6 april 2011

Wat transparantie en vertrouwen allemaal kunnen doen


Een coachingtraject als cadeautje voor mijzelf…

Afgelopen maandag had ik mijn eerste coachingsessie met M. Het was gelijk heftig en helder tegelijkertijd. Vanuit mijn thema ''Transparantie'' heb ik tijdens mijn eerste sessie met mijn hart en hoofd gesproken en alles op tafel gelegd. En dat had impact. Op mij en op de sessie.

In een uurtje hebben M en ik veel besproken. Ik heb gelachen en gehuild. En het voelt goed zo. De sessie heeft voor mijn gevoel mijn wereldje 360 graden gedraaid, want ik had een confronterende eye-opener gekregen. En dat is: ''ik mag meer aan mijzelf denken''. Ik dacht dat ik dat al deed, maar achteraf gezien blijkbaar niet genoeg.

Mijn doelstelling voor de sessies is veranderd. Mijn focus gaat nu naar mijzelf: wat wil ík in mijn leven? En wat is goed voor Thanh-Tâm?
Voor deze week heb ik een opdracht gekregen. Het gaat over het verkennen van mijn talenten en mijn ''draken". Ik ben benieuwd wat er na de zes sessies gaat komen, want de eerste sessie was al erg fijn.

Mijn ervaringen van de coachingsessie heb ik vanochtend gedeeld via de e-mail met twee vriendinnen. Ik heb binnen een uur antwoord gekregen met hun eigen verhaal en ervaringen. Hun openhartigheid doet mij herinneren aan het volgende:
“ik sta niet alleen in het proces.”

zaterdag 2 april 2011

Waarom blog ik?

Sinds kort heb ik een nieuwe activiteit ontdekt: het bloggen. Tijdens mijn bezigheden op het internet ben ik mijzelf meerdere malen tegengekomen: mijn gedachten, mijn gevoelens en mijn dromen.

In mijn gedachten ben ik een aantal vragen tegen gekomen. Waarom wil ik bloggen? Waarom wil ik meedoen met Hyves en Facebook? Een jaar geleden had ik een lichte aversie tegen sociale internetmedia. Ik had een gevoel van: “Wat moet ik ermee? Is dat niet een vorm van ijdelheid?”

Wat ik zo grappig vind, is dat in de loop van de tijd er zoveel dingen kunnen veranderen. En dat is onder andere mijn houding tegenover het internet. Ik begon de sociale netwerksites in een ander licht te zien.
Ik begrijp nu dat het internet als krachtig medium gebruikt kan worden voor verbinding en transparantie.

Sinds vorig jaar was ik bezig met enkele thema’s, zoals Kwetsbaarheid en Liefde.
Transparantie is nu mijn thema geworden en zij heeft in mijn ervaring een verbinding met Liefde en Kwetsbaarheid. Als ik deze drie woorden met elkaar in één zin wil laten verbinden, dan zal het er als volgt uit zien:

‘Transparantie vanuit Liefde met Kwetsbaarheid als Kracht.’

En deze zin is mijn belangrijkste drijfveer geworden om onder andere te gaan bloggen.
Bloggen is voor mij een ontmoeting aangaan met mijzelf en anderen. Het delen van gedachten op papier schept voor mij helderheid in mijn hoofd en tegelijkertijd schept het gelegenheid voor contact met anderen.

zaterdag 19 maart 2011

Mijn mindmap

Deze week heb ik een mindmap gemaakt over Transparantie. Mark Bezos, Brené Brown en mijn mindmap hebben mij geïnspireerd tot het starten van een blog.


Get in the game...

Mark Bezos heeft mij binnen vijf minuten laten lachen en inspireren om tot actie te komen!




Mijn actie van vandaag is het starten van deze blog. Waarom een blog?
Ik blog voor het vergroten van transparantie in en buiten mijzelf.
Ik uit mijn transparantie door het delen van informatie en ervaringen.